Auteur: shartistiek

In de vele haakgroepen waar ik lid van ben op Facebook, pronken verschillende dames met hun omslagdoeken. Veelal staan ze zelf trots op de foto terwijl ze hun sjaal showen. Ik vind de kleur keuze soms te wensen overlaten, maar er komen wel ontzettend mooie patronen voorbij.

De bovenkant is 180 cm breed en in het midden van onder naar boven is 85 cm. Zoals je op de eerste afbeelding kunt zien, is de omslagdoek ook als sjaal te dragen.

Ik ben alweer aan 2 nieuwe omslagdoeken bezig in hetzelfde patroon. Ditmaal haak ik er 1 met een wollige fijne mohair garen en een andere met wat dikker acryl en een grotere naald. Als ze klaar zijn, zal ik ze weer met jullie delen in een blog of op mijn Facebook pagina.

Voor een ieder die een poging wil wagen aan deze sjaal, tref je onderstaand het patroon. Voor vragen mag je altijd een berichtje achterlaten of mailen.

De afgelopen zeven jaar zag ik best wel eens uit naar het moment dat ik weer eens wat meer tijd voor mezelf zou hebben. En ineens lijkt de tijd voorbij gevlogen, maandag gaat mijn jongste zoon Hugo naar de basisschool. En alhoewel ik heel veel voordelen zie, vind ik het eigenlijk ook heel erg dat hij al zo groot is. Deze tijd komt nooit meer terug.

Ik heb aan ieder Keycord een kaartje en 2 kleine snoepsleuteltjes gehangen. Traktaties moeten altijd verantwoord zijn, maar het blijft wel een feestje, dus 2 kleine snoepjes moeten kunnen. 

Voor de juffen wilde ik ook een bedankje maken. Ik besloot een zeephangertje voor ze te haken.

Ik heb twee granny squares gehaakt, een grijs gastenzeepje in de vorm van een hartje ertussen gedaan en nog een laatste toer gehaakt om de twee granny’s aan elkaar te maken. 

Ik vind een zelf gemaakt cadeautje altijd wat extra’s hebben, omdat je er tijd voor vrij maakt en in dit geval iets haakt met de ontvanger in gedachten. De bedankjes en Keycords werden goed ontvangen.

Vanaf maandag begint voor Hugo dus het echte school leven. Gelukkig is hij op woensdag nog de hele dag thuis in groep 1 en 2, zodat we nog wat extra knuffeltijd samen hebben.

Bij gebrek aan een hobbykamer, worden (buiten lekkere maaltijden) in de keuken de meeste knutsel/fröbel projecten gemaakt. 

Naast onze voordeur zit een raampartij(tje) van vijf ramen. Het zorgt voor een lichte gang, maar vanaf buiten kun je ook de (rommelige) kapstok en shoenenverzameling zien. 

Ik dacht eerst aan raamfolie, maar dan kan ik helemaal niet naar buiten kijken en daarbij kan ik nooit leuke folie vinden. Het is veelal saai of te druk.

Het moest een gordijntje worden! Bij de bouwmarkt kocht ik de roedes en het bevestigingsmateriaal. Bij de Kwantum slaagde ik voor een leuke lap stof. Het is in-between stof, dus het is licht doorlatend, maar je kijkt niet van buiten naar binnen.

Woensdag is niet alleen één van mijn twee vrije dagen in de week, Hugo is dan ’s morgens naar de peuterspeelzaal. 2,5 uur absolute stilte, alleen twee snurkende honden! 🙂 Meestal doe ik dan helemaal niets, maar vanmorgen ben ik direct begonnen aan het op maat maken en monteren van de roedes. Het zat allemaal mee en ik had nog zeeën van tijd, dus ik besloot om ook maar meteen aan het gordijn te beginnen.

Net nadat ik in gedachten tegen mezelf zei dat het lekker mee zat, liet ik een deel van mijn naaikoffer vallen. Spelden, knoopjes, lintjes, klosjes garen en een gesp van een oude riem; alles lag door de kast. 🙂 Gelukkig was het niet een voorbode voor de rest van mijn dag en zat het uiteindelijk allemaal mee.

Aan de keukentafel heb ik de lap stof naai klaar gemaakt en vervolgens het gordijn genaaid. Ik ben heel tevreden over de stof en het eindresultaat.

Mijn zoon Bram was heel enthousiast toen hij het zag. En hij is heeeeel kritisch, dus ik geloof dat het geslaagd is! 🙂

Deze klus is weer geklaard. Dus die streep ik van de lijst.

De bladeren verkleuren en de eikels, dennenappels, walnoten en kastanjes zijn van de bomen gevallen. Het zorgt voor een prachtig plaatje. Ik vind de herfst prachtig!

Vanmiddag had ik ineens zin om wat te gaan experimenteren. In mijn hoofd zag het er leuk uit, maar de uitvoering is altijd weer een verrassing. 

Ik zocht mijn nieuwe lijmpistool op, die al zeker een jaar in de kast lag, evenals de piepschuim kransen. Ik koop dat soort dingen vaak met het idee dat het wel eens van pas zou kunnen komen. Vandaag was het dan zover. Ha ha ha.

Het was nog een behoorlijke klus. Ik ben wel een uur fanatiek aan het plakken geslagen. Om het piepschuim niet meer terug te zien, moest ik wel hier en daar een beetje puzzelen en meerdere lagen kastanjes plakken. Je zou het piepschuim ook eerst een kleurtje kunnen geven, of kunnen beplakken met bladeren. Dan zijn oplossingen die me gaandeweg het plakken dan te binnen schieten. 🙂

Uiteraard brak een deel van mijn flut lijmpistool af toen ik amper halverwege was, maar met een beetje drukken op de lijmstiftjes ging het uiteindelijk ook. Misschien moet ik maar eens een ‘echte’ kopen, in plaats van die plastic dingen van Action of de doe-het-zelf zaak. Ik gebruik het niet vaak, maar als ik het gebruik, moet het gewoon werken.

Het schattige lint kreeg ik een keer van mijn zus, ze heeft het meegenomen uit Wenen. Het komt van onze favoriete winkel ‘Depot’. Ik vond het steeds te mooi om ergens voor te gebruiken, maar bij deze krans past het gewoon erg mooi.

De krans zou eerst aan de voordeur hangen, maar ik vind ‘m zo leuk geworden, dat hij aan de meterkastdeur hangt in de gang. Wij hebben in en naast de voordeur ramen, waardoor de krans vanaf buiten nog steeds goed te zien is.

Ik ben benieuwd hoe lang de krans mooi blijft, kastanjes drogen uiteindelijk uit en verschrompelen.

Bram moet nog wat gaan knutselen van de kastanjes.

Wil je ook een herfst krans maken? Je hebt de volgende materialen nodig:

– piepschuim krans;

– lijmpistool;

– lint of strik;

– eikels, kastanjes of kleine dennenappels.

Een heel lief meisje, waar Bram de afgelopen twee jaar mee in de klas zat, kreeg zomaar ineens haaruitval. Voor de zomervakantie had ze een kaal plekje op haar hoofd en na de vakantie had ze nog maar een paar haren.

Aan het jurkje zelf wilde ik niets veranderen, dus ik heb de stof aan de binnenzijde aan een naad vast kunnen naaien.

Van een lap stof met vlinders naaide ik een een leuk hoofddoekje met kleine kwastjes op de hoeken. Hugo wilde het doekje wel even showen.

Ik vind het eindresultaat erg leuk. Voor mezelf heb ik nog wat verbeterpunten voor een volgende keer qua naaiwerk, draadspanning en dergelijke. Dus, er zullen nog meer hoofddoekjes volgen. 

Uiteraard hoop ik dat het haar weer terug groeit en nooit meer uit zal vallen, maar mocht het niet zo zijn, dan zal ik met liefde nog wat doekjes voor haar maken.

Tussen de bedrijven door heb ik steeds een stukje gehaakt aan een infinity sjaal voor de dochter van mijn collega. Inmiddels is het voor mij geen origineel ontwerp meer, want ik heb er al tientallen gehaakt. Toch blijft het leuk om te doen. Het garen, waarvoor ik haaknaald 10 gebruikte, zorgt door de dikte voor een snel resultaat.

Onlangs vroeg een collega van mijn zus of ik iets zou kunnen maken van het geboorte t-shirtje van haar kleindochter Romee. Ik had nog geen idee wat ik ervan zou gaan maken, maar daarom vond ik het een leuke uitdaging. Ik kreeg een paar t-shirtjes, zodat ik genoeg had om te experimenteren.

Wegens de vakantie heb ik het een paar weken op de kast laten liggen, maar vanmorgen was ik vastbesloten om er vandaag iets van te gaan maken. 

Ik speldde mijn gebruikelijke geboorteschoentjes patroon af op de t-shirtjes en deed dat ook op een lapje wit vilt, zodat de slofjes wel enige stevigheid zouden hebben wanneer ik ze in elkaar zou naaien.

Ondertussen speelde mijn zoon Hugo met knopen en klosjes garen. Ik moest steeds een knoopje uitkiezen. Ik noemde de kleur van het knoopje dat ik wilde uitkiezen, waardoor we meteen de kleuren oefenden. Van een ritssluiting uit mijn naaikoffer maakte hij een hijskraan. 

Terwijl hij zich goed vermaakte, kon ik mooi de slofjes afspelden en naaien.

Een schattig eindresultaat, al zeg ik het zelf. Nu maar hopen dat de trotse ouders van Romee de slofjes leuk vinden.

Naomi is inmiddels al een mooie peuterdame. Deze geboorteschoentjes hadden zij en haar moeder nog tegoed. 🙂

Wil je zelf ook van deze schoentjes laten maken van een geboortekaartje? Stuur mij vrijblijvend een berichtje voor meer informatie.

Toen ik vandaag uit mijn werk kwam, herinnerde Bram mij eraan dat hij morgen als piraat naar school gaat, compleet met stoppelbaard en ooglapje. Het ooglapje heeft hij al meerdere malen om gevraagd, maar ik greep steeds mis bij de Action en vervolgens ben ik het totaal vergeten.

Hij was heel enthousiast en Bram geeft hier zijn stoere piraten blik. 🙂

Wil je ook een ooglapje maken?

Benodigdheden:

– zwart en wit vilt;

– zwart en wit naai- of borduurgaren;

– eventueel een patroon.

Voor een patroon kun je via Google afbeeldingen op de volgende woorden zoeken:

– eyepatch;

– eyepatch template;

– pirate eyepatch (template).