Ik kreeg ruim een week geleden een super vrolijk geboortekaartje van Najat. Haar vriendin en onze gezamenlijke oud school genoot Noely, is moeder geworden van zoontje Etiënne.
Het geboortenieuws van Etiënne zag ik al op Facebook voorbij komen, een bijzonder gewenste baby. Altijd weer feestelijk om trotse ouders met hun baby te zien.
Ik had maar één kaartje, waarmee ik in dit geval maar net uit kwam. Ik gebruikte voor de zooltjes mooi vilt, welke goed paste bij de blauw/groene accenten op en in het kaartje.
ZooltjesGeboorteschoentjes Etiënne
Voor de vetertjes gebruikte ik Catona Denim van Scheepjes, wat door de gemêleerde tinten een mooi stoer effect geeft. Ik wilde het verder niet te druk maken, dus ik koos voor witte hartjes als decoratie.
Weetje
De jongensnaam Etienne is in 2015 3 keer gegeven en staat op de gedeelde 2197e plaats (bron: SVB).
Mijn zoon Bram had dit schooljaar dezelfde juffen als vorig jaar. Ik weet nog dat ik het heel prettig vond dat hij hen ook in groep 4 weer kreeg. En dan zo ineens, is het schooljaar alweer voorbij. Bram gaat naar groep 5!
Hoe bedank je nou deze 2 belangrijke mensen, die hem o.a. hebben leren lezen, schrijven, rekenen en klok kijken? Een belangrijke basis voor de rest van het leven!
De klassen op de basisschool van onze zoons, hebben allemaal een naam welke samenhangt met edelstenen. Bram zat als kleuter bij de Bergkristalllen en de afgelopen twee jaar zat hij bij de Aventurijnen.
Precies 20 jaar geleden was ik met mijn ouders op herfstvakantie naar Kröv, langs de Moesel in Duitsland. We bezochten daar in de buurt het stadje Idar-Oberstein, bekend om haar Edelsteen mijn. Als souvenir kocht ik een zakje mooie gladde (half)edelstenen.
Bram rommelde een poosje geleden wat in mijn hobbykamer en vond de steentjes die ik ooit kocht. ‘Mam, dit is een Aventurijn’, zei hij! Ik keek ‘m een beetje vertwijfeld aan, maar Googelde samen met hem naar Aventurijnen.
Hij had gelijk. We hadden groene en rode Aventurijnen ertussen zitten. Ik dacht meteen aan het juffencadeautje!
Bij Sostrene Grene in Amsterdam, kocht ik 2 kleine doorzichtige bakjes, waar ik mooi de steentjes in kon doen. Ik knoopte wat champagne kleurig lint van de Action eromheen en legde er een strikje in. Ik had nog kleine witte kraaltjes met een hartje erop, deze vormden een mooie finishing touch!
Bram en ik zochten samen een leuke foto uit. We gingen voor de laatste schoolfoto, waarop hij nog een fietsenstalling heeft. We plakten zijn foto op een kaartje en schreven er wat toepasselijks op.
kaartje bij juf cadeautje
Bij Dille & Kamille kocht ik kleine Terra Cotta potjes met Vergeet-me-nietjes. Ik verpakte beide potjes samen met een doosje Aventurijnen in doorzichtig folie en hing het kaartje eraan.
juf cadeautje van Bram
Inmiddels weten wij dat onze zoon Hugo volgend schooljaar een andere juf krijgt. En ondanks dat zij ook heel erg lief is, gaat hij zijn huidige juf wel ontzettend missen. We hebben al een cadeautje gegeven, maar ook voor haar hebben we nog een potje vergeet-me-nietjes ingepakt.
En nu is het zomervakantie! Hoera!! We hopen op heel veel zon.
Ik wens jullie allemaal een fijne zomer(vakantie)!
Op mijn werk heb ik een collega genaamd Laura. De partner van één van mijn mannelijke collega’s heet ook Laura. We moesten dus best een beetje lachen toen onze collega Robin onlangs vader werd van dochter Laura! Hij had dit overigens vorig jaar al bedacht en toen werkte hij nog niet bij ons. Maar een beetje grappig was het wel.
We hebben nog een collega die vader gaat worden van een dochter, dus wellicht gaat zijn dochter Sharon heten…..ha ha ha ha…
Ik zat met smart te wachten op het geboortekaartje van Laura, zodat ik lekker aan de fröbel kon. Precies op mijn vrije middag zat de kaart bij de post, mijn collega Laura twijfelde geen moment en stuurde de kaart aan mij door, zodat ik in het weekend meteen aan de slag kon.
Geboortekaartje van LauraHet kaartje was van een mooie kwaliteit karton, dus heel fijn om te verwerken tot geboorteschoentjes. Na de foto ging meteen de schaar erin. 🙂
Geboorteschoentjes van LauraIk kan er geen genoeg van krijgen, hoeveel ik er ook maak. Het is altijd weer puzzelen om de namen mooi op de voorkant te krijgen, maar het lukt telkens toch weer.
Weetje:
De meisjesnaam Laura is in 2015 173 keer gegeven en staat op een gedeelde 86e plaats (bron: SVB).
Vorige week kreeg ik een mailtje van Hannie, een oude bekende. Ze vroeg of ik nog steeds creatief actief ben. Ze is onlangs oma geworden van Tijn en wilde graag geboorteschoentjes van zijn kaartje laten maken.
Nou en of ik nog creatief actief ben! Ha ha. Ze stuurde me twee kaartjes op.
Geboortekaartje TijnHet geboortekaartje is van een mooie kwaliteit karton, het lijkt geschept papier. Midden op de voorkant van het kaartje is een houten hartje geplakt, welke ik zeker terug wilde laten komen.
Ik had genoeg ruimte, dus ik hoefde niet lang te puzzelen met de naam om deze op de juiste plaats te krijgen.
EindresultaatHannie heeft de schoentjes direct na ontvangst naar haar zoon en schoondochter gebracht en zij waren heel enthousiast. Leuk om te horen dat mensen het een leuk aandenken vinden. Het is dan ook met liefde gemaakt.
Weetje:
De jongensnaam Tijn is in 2015 313 keer gegeven en staat op de 42e plaats (Bron: SVB).
Een paar weken geleden nam Susanna contact met mij op via het contact formulier op mijn geboorteschoentjes pagina. We bleken een gemeenschappelijke vriendin te hebben! Leuk!
Regelmatig zoeken mensen contact om te informeren naar de mogelijkheden en prijs of om het patroon. 🙂 Ondanks dat ik graag met anderen deel, hou ik het patroon natuurlijk voor mezelf.
Susanna bedankte me voor de info en zou er even over nadenken. Afgelopen week stuurde ze via Instagram een berichtje, met daarin de schoentjes van Tess, die ik een poosje geleden heb gemaakt.
Geboorteschoentjes van Tess
Ze vond het kantje erg leuk en zou dit graag terug zien op de schoentjes van haar dochter. Ik heb al zolang geen kantjes gebruikt, niet met opzet, maar gewoon niet aan gedacht. Dus leuk dat ze mij daar aan herinnerde.
Geboortekaartje van Lisah Imaya
Wat een prachtige namen! Dat is het eerste wat ik dacht toen ik het kaartje ontving. Daarna was ik blij dat ik zag dat ze 2 kaartjes had gestuurd. Ha ha ha. Het was een enkele kaart, dus weinig aan te knippen.
Ik hou van een uitdaging! Dus na wat passen en meten knipte ik alle delen voor 2 schoentjes uit.
Geboorteschoentjes van Lisah Imaya
Het kwam precies zo uit dat ik op elk schoentje een naam kon plaatsen. Dat zijn van die kleine dingen waar ik dan enthousiast van kan worden. Gewoon lekker wanneer het goed loopt!
Susanna is heel erg blij met het resultaat. Dat blijft leuk om te horen!
Weetje:
De meisjes naam Lisah is in 2015 3 keer gegeven en staat op de gedeelde 2332e plaats (bron: SVB). Een vrij unieke naam dus.
Een poosje geleden deed ik een oproepje op mijn persoonlijke Facebookpagina voor een grote cactus. Af en toe zie je nog van die rijk gevulde vensterbanken met oude grote cactussen, precies wat ik zoek!
Bij de Intratuin sta ik altijd even te kwijlen bij de grote cactussen, maar ze zijn behoorlijk aan de prijs. Niet dat ik het er niet voor over heb, maar dan moet het wel precies zijn wat ik zoek.
Afgelopen week kreeg ik een app van Mirjam! Ze was bij haar ouders en die waren de grote cactussen in de vensterbank zat. Ik mocht ze hebben, maar dan moest ik ze wel even zelf ophalen.
Foto’s van de cactussen
Ik werd van deze foto’s natuurlijk heel enthousiast, dus de volgende dag belde ik meteen met haar ouders en haalde ze dezelfde dag nog op!
Vanmiddag ging ik in de Intratuin op zoek naar een geschikte bloempot. Ik had een lage terra cotta pot in gedachten, groot genoeg voor alle drie, maar de keuze daarin viel me tegen. Dus ik ging op zoek naar wat anders.
Ze hebben keuze genoeg! Met de komende interieurveranderingen in gedachten, ging ik uiteindelijk voor twee antraciet kleurige potten. Van veraf lijkt het aardewerk een beetje gevlochten.
Ik kocht tot slot twee zakjes cactus grond van een goed merk, zodat de cactussen weer genoeg voeding hebben voor de komende tijd.
Eenmaal thuis gekomen hielp mijn zoon Bram met het overpotten van de cactussen. Ik nam een grote vleestang, om de stekelige stengels veilig beet te kunnen pakken. De twee cactussen die het meest op elkaar lijken, heb ik bij elkaar gezet.
We hadden in de tuin nog een zakje met wit grind. Bram deed er wat van in een vergiet en begon ze te spoelen. Er zit altijd een soort kalklaagje op, dus het witte water spoelde door de gaatjes van het vergiet.
Bram legde de witte steentjes op de aarde in de potten en we stonden samen even trots te kijken naar het resultaat.
Het eindresultaat op onze vensterbank
Ik heb nog ruimte over op de vensterbank, dus de collectie zal vast nog uitbreiden. Mirjam gaf mij nog de tip om een kleine cactus in een grotere pot te planten, met geduld groeit de cactus vanzelf uit tot een grote. Tja, geduld….
Vanmorgen was het zover, na een week ziekenhuis mochten we mijn vader naar het revalidatiehuis brengen, waar hij de komende weken verblijft.
Na 2 uur papierwerk doorlopen met de verpleegkundige in zijn voorlopige slaapkamer, kregen we een korte rondleiding. Het is allemaal modern en het personeel is vriendelijk, maar het blijft vervelend om hem zo achter te laten.
Zijn kamer is neutraal, of beter gezegd saai. Er hingen wel overal haakjes om iets op te hangen, dus toen ik tussen de middag een kwartiertje over had, bedacht ik gauw wat ik mee kon nemen om het daar op te vrolijken.
Voor de gezelligheid
Ik pakte 2 planten van de vensterbank die ik een poosje geleden bij IKEA kocht. Verder zocht ik gauw 2 foto’s van Bram en Hugo op. Ze pasten samen precies in een lijst die ik nog in de kast had liggen.
Ineens viel mijn oog op dat HEMA kaartenrekje waar ik nog geen bestemming voor had. Ik liet de jongens beiden een kaartje uitzoeken voor opa. Hugo schreef zijn naam (5 jaar oud) en Bram schreef dat hij hoopte dat opa gauw naar huis mocht. Dat zouden mooi de eerste kaartjes in zijn rekje zijn.
Verder had ik nog een mooie foto van mijn ouders op de kast staan, welke ook mooi zou passen.
Tot slot lag er een mooie tekening van Bram op de kast, welke hij pas mee naar huis had genomen. De vrolijke kleuren zouden opa wel goed doen vonden we samen, dus die moest ook mee.
Ik had inmiddels een flinke boodschappentas vol, om de kamer van mijn vader wat op de leuken. Bram stapte op zijn fiets om weer naar school te gaan en Hugo bracht ik gauw met de auto, zodat ik daarna even door kon rijden naar mijn vader.
Nog ontzettend ontdaan van het feit dat hij niet meteen naar huis mocht, trof ik hem aan in zijn kamer. ‘Pap, we gaan het hier even een beetje aankleden’. Hij vond het prima.
Kaartenrekje en tekening van BramFoto’s van Bram & Hugo en mijn oudersLepelplantjes
Ik vond dat het er al een stuk gezelliger uit zag. En ongetwijfeld krijgt hij nog heel veel kaartjes, daarom heb ik alvast een koord met knijpertjes opgehangen, waardoor het alleen maar fleuriger wordt.
Het ziet er naar uit dat hij ongeveer 4 weken moet blijven. We hopen dat deze tijd snel achter de rug is, want thuis zijn vindt iedereen toch fijn.
Mijn Facebookvolgers hebben kunnen zien dat ik de bollen Royal van de Zeeman niet heb kunnen weerstaan. Ha ha ha.
Royal van Zeeman
Prachtige kleuren hè? Niet alleen helemaal van nu, ze waren ook maar € 0,99 ct per stuk.
Ik had allerlei patronen verzameld voor een mooie deken, maar ineens was daar afgelopen weekend slecht nieuws! Mijn vader heeft een herseninfarct gehad.
De eerste dagen zijn heel spannend, je vraagt je af of het goed komt en wat de verdere gevolgen zullen zijn. Gelukkig knapt hij iedere dag een beetje op, maar hij is er nog lang niet.
Naast de dagelijkse bezigheden, heb je dus ineens behoorlijke zorgen. En tussen de bedrijven door probeer je je omgeving zo goed mogelijk op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen. Drukke dagen dus.
Ik moet ’s avonds even tot rust komen, door een beetje simpel knutselwerk. Anders kan ik niet slapen. Een ingewikkeld haakpatroon ging het niet worden, maar een ‘Granny Square’, daarbij hoef ik niet na te denken.
En toen kwam ik van de week bij mijn goed gevulde Zeeman tas! Ik heb me voorgenomen om iedere avond één Granny Square te haken van dat leuke garen. Ik ben al lekker op weg.
Granny Squares
Ik vind het heerlijk ontspannend en dit garen haakt lekker weg. Ik gebruik haaknaald 6. Als ik door mijn groene en grijze bollen heen ben, heb ik een mooie deken. Zie het als een soort troostdeken.
Het eindresultaat zal ik jullie zeker tonen. Ik kom vast nog met tussentijdse updates! 😉
Shartistiek 