Blog

Finn en Sepp

Pas geleden kreeg ik een berichtje van Janita. Ze had voor de geboorte van haar zoontje Finn, in 2015, geboorteschoentjes cadeau gekregen.

Ik moest even goed zoeken, want ik had er blijkbaar geen blogje over geschreven. Een goede reden om eens door de digitale berg foto’s te gaan. Pff, dat moet ik echt nodig eens ordenen. Maar goed, ik wist het jaar, dus na een half uurtje bladeren, kwam ik uiteindelijk bovenstaande verzamelfoto tegen.
Overigens verbaasde ik mezelf, met wat ik allemaal heb gemaakt in de jaren. En dan heb ik het vooral over het haakwerk! Ik zit direct weer vol met ideeën! Ha ha.

Terug naar Janita; Ze wilde graag geboorteschoentjes laten maken voor het baby broertje van Finn, Sepp.

Wederom een geboortekaartje met foto’s, wat ik altijd erg leuk vind om te verwerken in de schoentjes. Ook hebben ze vrijwel exact hetzelfde geboortekaartje, alleen de kleuren zijn anders.

Vol enthousiasme ging ik aan de knip, borduur en naai. Alles zat mee, dus de schoentjes zaten in no-time in elkaar.

Janita is erg blij met het eindresultaat!

Weetje!

Vorig jaar hebben 160 jongens de naam Sepp met dubbel P gekregen en 174 Sep met één P (bron: SVB).

Keycords

Afgelopen week struinde ik een beetje door de ladekasten in mijn hobbykamer. Gewoon 'even' kijken wat ik allemaal heb liggen en een beetje inspiratie op doen.

Ik heb 2 halve konijnen en een muis zonder poten liggen om af te haken. Ook vond ik nog de kop van een hert, helemaal compleet, maar nog niet in elkaar gezet. Ik deed de la gauw weer dicht! Ha ha ha, dat komt wel weer een andere keer.

Ineens dacht ik aan de keycords aan de huissleutels, die nodig aan vervanging toe waren. Onze jongens hebben er altijd één om hun nek als ze buiten spelen, omdat ik anders wel 20 keer naar de deur kan lopen om voor ze open te doen.
Ik ging op zoek naar musketonhaken/sleutelhangers, welke ik 'ergens' in overvloed heb, doordat Marit in Wenen deze altijd voor me opspaart. Na wat lades te hebben geopend, vond ik een bos keycords in een plastic tasje.

Ik knipte alle keycords af en hield uiteindelijk een heleboel ringen en haken over.

In de la waar ik al het lint in bewaar voor de geboorteschoentjes, vond ik een rolletje met teckel lint. Vast een keer, zonder specifiek doel, besteld bij AliExpress. Ik zou de jongens niet echt blij maken met dit lint, maar twee vriendinnen en de fokker van onze teckel Max, vast wel. Met hen in gedachten kroop ik achter de machine.

Ik nam de maat op met een zwart meetlint van de Ikea, waar ik meteen ook een keycord in zag. Ha ha ha. Dus ook die knipte ik in stukken. Ik weet overigens nu wel weer wat ik gister mee had moeten nemen bij Ikea….nieuw meetlint. Ik kwam er gister niet op.

Het leek me meteen een ideaal moment om mijn Softbox Fotostudio uit te proberen. Natuurlijk voor een appel en een ei gekocht bij mijn vrienden in China. Het is simpelweg een witte doos met een Led strip. Leek me handig voor het fotograferen van geboorteschoentjes. Onderstaande foto's maakte ik er in/mee.

Zo, nu alles op de foto stond, kon ik 3 van de keycords versturen. Ik koos voor zelfgemaakte enveloppen, waar ik al eens een blog over schreef.

Ik heb ze gister gepost. Op het kaartje schreef ik 'zomaar', want er was geen speciale reden. Zoals ik al vaker in mijn blogs schreef, is er niets zo leuk al een onverwacht cadeautje geven of ontvangen. Ik hoop dat ik hun dag een beetje extra heb gekleurd.

Voor de jongens ga ik nog op zoek naar een vrolijk, meer passend lint of stofje voor hun keycord. Weer een mooi excuus voor een bezoekje aan de (online) fournituren winkel.

Geboorteschoentjes voor Denise

Dit geboortekaartje kreeg ik van Marjolein, samen met het kaartje van Fien!

De naam en olifantjes lagen als een soort zachte kussentjes op dit soepele kaartje. Een heel prettig materiaal om mee te werken.

Mijn witte garen was helemaal op, terwijl ik dat in gedachten had om te combineren met dit kaartje. Wachten was geen optie, dus ik ging door de voorraad borduurgaren heen om toch iets passends te vinden.

Ik koos uiteindelijk voor een donkerder roze dan de kleur van de schoentjes. De hartjes en het lint voor de veters heb ik wel neutraal gehouden, om zo goed de aandacht op de naam en de olifantjes te houden.

Er zijn van mijn generatie aardig wat vrouwen die Denise heten. Ik ken er in ieder geval een paar. In 2016 zijn er maar 13 meisjes die deze naam hebben gekregen (bron: SVB), dus op het moment een redelijk unieke naam.

Stekjes

Sommige van mijn planten groeien zo goed, dat ik ze af en toe flink terug moet snoeien. Zoals mijn Scindapsus Pictus.

Ik heb al heel wat stekken van deze plant weggegeven. Het is een makkelijke plant. Met licht en water en zo nu en dan wat extra voeding, is deze uitgegroeid tot een grote plant.

De aarde hou ik altijd vochtig, maar niet te nat, anders kunnen de wortels gaan rotten. De vloeibare voeding geef ik 1 x per maand.

Stekken van deze plant gaat heel eenvoudig door een kopstek af te knippen en deze in vochtige aarde te zetten. Na ongeveer 3 weken ontstaan de eerste wortels.

Ik knip zelf hele lange scheuten af en zet ze eerst op water om wortel te trekken. Daarna zet ik ze in de aarde of doe ik ze in een zakje om te versturen.

Inmiddels stonden de stekken al een poosje in het water en was de vaas op de kast gevuld met wortels. Echt tijd om ze in een potje te plaatsen en weg te geven.

Bij Intratuin kocht ik een paar zakken nieuwe potgrond, want ik had niet meer en het was een goed excuus voor een bezoekje. Voor die ene lege pot in de tuin kocht ik meteen wat Lavendel plantjes en ik nam een leuke hangpot mee. 🙂

Ja, die bloempotten kunnen wel een sopje gebruiken zie ik nu. 🙂 Maar dat komt later. En dat onkruid groeit natuurlijk ook alleen voor die ene pot…

Na de tuin een klein beetje te hebben opgeleukt, pakte ik de vazen met verschillende stekken. (Hang)potjes bewaar ik altijd voor dit soort momenten.

Deze 2 potjes heb ik gevuld met Scindapsus Pictus, één potje is voor een vriendin en de andere is nog beschikbaar voor de liefhebber (afhalen in Lelystad). Eventueel heb ik nog stekken zonder wortel, welke ook opgehaald mogen worden.

Voor mijn moeder heb ik een stekje van de Citroen Geranium in een pot gezet. Deze heb ik eerst wat wortels laten trekken in water, maar eventueel kunnen deze stekken ook zonder wortels direct in de vochtige aarde worden gezet.

Ook van deze heb ik nog stekjes zonder wortel, dus als je interesse hebt, dan hoor ik het wel. Door de citronella geur, is het een natuurlijke muggen verdrijver. Ideaal in huis of zomers op de tuintafel!

Fijne zondag!

Geboorteschoentjes voor Fien

Ik kreeg dit leuke kaartje van een collega van mijn oud-collega's. Ha ha ha. Marjolein werkt bij een bedrijf, waar ik voorheen ook met veel plezier werkte. We kennen elkaar echter niet.

Soms vind ik een naam extra leuk, omdat ik iemand ken die deze naam eer aan doet. Zo ook met de naam Fien.
Mijn jongste zoon Hugo zit met een Fien in de klas en ze zijn beste maatjes. Ze spelen vaak met elkaar, geven elkaar tekeningen en Fien heeft regelmatig gezegd dat ze later met Hugo trouwt. Hugo is daar nog niet zo zeker van, maar hij vindt wel altijd dat ze er mooi uit ziet. ❤️

Ik had maar één kaartje en gezien het uitstekende hartje, moest ik even wat puzzelen om alles mooi uit te laten komen. Na een kwartiertje met alle puzzelstukjes over het kaartje te hebben geschoven, kwam het uiteindelijk mooi uit. Ik heb altijd maar één kans om het goed te doen, dus ik neem er liever even de tijd voor.

In 2016 kregen 163 meisjes in Nederland de naam Fien (bron: SVB).

Olivia

De moeder van Maggie was zo blij met de geboorteschoentjes die ze cadeau kreeg voor haar dochter Maggie, dat ze ook nog graag een paar wilde voor haar dochter Olivia.


Een klein lief kaartje, net als het kaartje van zusje Maggie. Toch hoefde ik geen kleinere schoentjes te maken dan gebruikelijk. Alles stond precies op een gunstige plek in het kaartje en ik had er ook nog eens 2!

Ik begon druk te knippen, prikken en borduren. Het karton was soepel en prettig te verwerken. Voor ik het wist zaten de schoentjes in elkaar.


Olivia’s moeder schreef me het volgende:

Ik heb de schoentjes ontvangen. Wat enig! Leuk dat ze groter zijn. Want Olivia is ook onze oudste dochter 😂. Nogmaals bedankt en ik weet je te vinden. Voor evt een kraamcadeautje 😁.

Altijd leuk om terug te horen! Heel graag gedaan Romany!

Weetje!

In 2016 is de meisjesnaam Olivia 426 keer gegeven en staat op de 20e plaats (bron: SVB). Best populair en toch mijn eerste geboorteschoentjes voor een ‘Olivia’. 🙂 



Maggie

‘Leuke naam’ dacht ik toen ik dit kaartje van Jennifer kreeg. 


Een ontzettend schattig kaartje met een foto aan de voor- en binnenzijde. Heel persoonlijk en heel klein. 🙂 Gelukkig had Jennifer er twee voor mij!

Om alles mooi op de schoentjes te laten passen, koos ik ervoor om de schoentjes een slag kleiner te maken dan gebruikelijk. En omdat ik er twee had gekregen, kon ik ook beide foto’s mooi gebruiken.


De schoentjes zouden in het niet vallen als ik ze in een kunststof hart zou doen. Voor dit soort uitzonderingen heb ik kleine platte kunststof medaillons. 

Ik kreeg zojuist een berichtje van Romy, de moeder van Maggie. Het cadeautje dat ze van haar vriendin Jennifer kreeg, ontroerde haar. Dat is zo leuk om te horen! 

Weetje!

De meisjesnaam Maggie is vorig jaar 7 keer gegeven en staat op de gedeelde 1334e plaats (bron: SVB).

Pakketjes krijgen is ook leuk

Vandaag is het precies een jaar geleden dat deze leuke sokken door de postbode werden gebracht.


Zoals het kaartje verklapt, kreeg ik ze van Naomi, de vrouw van een oud-collega. We hebben regelmatig contact over onze gezamenlijke creatieve hobby’s. We wisselen patronen uit en sturen elkaar ideetjes via Pinterest. Een leuke ongedwongen vriendschap….op afstand. Een soort moderne pen vriendin. Ha ha ha.

Onlangs is Naomi bevallen van een zoontje, hij heet Sem. Op mijn verzoek stuurde ze 2 geboorte kaartjes.
Ik hou van eenvoud en deze gele kleur is prachtig! Ik zou ‘m zelf kunnen hebben uitgekozen. 🙂

De kleur op zich is sprekend genoeg, ik heb er daarom voor gekozen om het garen en de opvulling neutraal te houden.

Het was mijn bedoeling om de schoentjes persoonlijk langs te brengen. Maar zoals in ieder gezin met kleine kinderen, zitten er in alle dagen te weinig uren. Ha ha ha. Dus na een paar weken besloot ik om de schoentjes op te sturen.

Gister kreeg ik een berichtje, ze waren goed aangekomen. Ze vallen in de smaak en hebben een plekje op de babykamer gekregen.

Ondanks dat een persoonlijk bezoekje erg leuk is, is het ook erg leuk om pakketjes te krijgen! Net zoals de sokken die ze me onverwachts stuurde. En wat toevallig dat het precies een jaar (en 1 dag) geleden is. 🙂

Weetje!

De jongensnaam Sem stond in het eerste kwartaal van 2017 op een gedeelde plaats 8 in de top 20 (bron: SVB)!

Juliun-Djace

Ik moest nog even een keer extra naar het geboortekaartje kijken, voordat ik de naam van deze baby als titel in typte. Een niet alledaagse naam!

Mijn buurvrouw Jennifer bracht me gister dit leuke frisse kaartje. Het was een enkele kaart, dus ze had er maar gelijk 2 gevraagd. 

Ik ging er direct mee aan de slag! Heerlijke ontspanning na een dagje werken. Met een glaasje limo en Netflix aan, begon ik druk te knippen. 

Ik twijfelde even over de kleuren voor het garen. Zwart leek me prachtig! Ik had zwart garen, lint en veertjes. Toch besloot ik voor groen te gaan, dat ook in de kaart voor komt. Zwart was misschien wat donker voor een babykamer, waar mijn schoentjes veelal komen te hangen.

Het kaartje was van een prettige papierkwaliteit. Knippen, prikken en naaien ging daarom heel vlot. Voor ik het wist konden de schoentjes in elkaar gezet worden. Dat besloot ik echter tot vandaag te bewaren, want het was inmiddels bedtijd.

Vanmorgen kroop ik direct weer achter mijn bureau, om de schoentjes verder af te maken.


Het zwart en wit heb ik terug laten komen in de balletjes, die ik ter decoratie in het kunststof hart deed. 

Alhoewel ik met alle kaartjes wel raad weet, is het ene kaartje wat meer geschikt dan het andere. Bij dit kaartje stond alles precies op de juiste plek om tot dit leuke eindresultaat te kunnen komen.

Jennifer heeft de schoentjes vandaag meteen langs gebracht. Normaal moet ik wel eens een paar weken wachten voordat ik het met jullie kan delen, maar nu kan dat dus nog dezelfde dag. 🙂

Amber & Bo

Zo nu en dan krijg ik een verzoekje van over de grens. Nog niet zo vaak, maar als ik ze krijg, vind ik dat erg leuk! Ik maakte bijvoorbeeld al eens geboorteschoentjes voor een jongetje in Oostenrijk en voor een meisje in Australië.

Sarah uit België zocht een paar weken geleden contact met me en stuurde me vervolgens de geboortekaartjes van haar dochters Amber & Bo.

Het waren twee totaal verschillende kaartjes. De uitdaging zit ‘m dan in het eindresultaat zo maken, dat ze toch bij elkaar passen.


Het kaartje van Amber was soepel en ontzettend makkelijk te bewerken. Ze zaten in een mum van tijd in elkaar.

Voor Bo had ik wat meer tijd nodig. Er kwam lijm aan te pas, omdat er twee losse hartjes bij het kaartje zaten, die ik absoluut wilde verwerken in de schoentjes. Na het lijmen bond ik de neuzen van de schoentjes met een stukje haakkatoen om een kokertje heen. Ik liet ze een paar uurtjes drogen. Dit deed ik om vouwen te voorkomen.



Sarah heeft de schoentjes inmiddels ontvangen. Ze liet me weten dat ze in het echt nog veel mooier zijn. Leuk om te horen. Nogmaals dank voor het vertrouwen Sarah!

Weetje! Op de website van BabyBites vond ik onderstaande grafieken. Hieruit blijkt de populariteit van de namen Amber & Bo sinds 2006.

‘Amber’ door de jaren heen
‘Bo’ door de jaren heen

Wil je ook een paar geboorteschoentjes? Ik kan van alle soorten geboortekaartjes een paar schoentjes maken! Neem vrijblijvend contact met me op.